Dat de gezondheidszorg te duur is hoor ik al zolang ik er in
werk (34 jaar). Maar nog nooit zijn de echte issues besproken. We geven
ons geld verkeerd uit. Omdat de medische maffia een zeer goed
lobby-apparaat heeft, wordt nooit naar de medische kant van de zorg
gekeken.
Zo'n 12 jaar terug bijvoorbeeld, kwam er 600 milj. extra voor de zorg beschikbaar. Het AMC kreeg daar een deel van en wilde dat inzetten om een zorgketen op te zetten voor mensen na een herseninfarct/-bloeding. Prachtig initiatief. De patienten die bij het AMC werden binnengebracht werden zeer snel door de medische molen gedraait en als de diagnostiek klaar was konden zij dan naar het verpleeghuis. Dat betekende dat wij in het verpleeghuis, de patienten veel eerder en dus zieker zouden ontvangen. Er was geen budget om het verpleeghuis te ondersteunen bij de extra benodigde zorg. Slotsom: het AMC presteerde beter, het verpleeghuis slechter. De patient was dus met terugwerkende kracht altijd de pineut.
Begin nu toch eens met verbeteren aan het eind van de keten, want pas als het daar beter gaat kan je vanaf de voorkant van de keten extra vragen aan het eind. Het is zo'n beetje als bij de wegen bouw, het ene fileknooppunt wordt opgelost en een aantal kilometer verder staat iedereen weer stil.
Zo'n beleid stuit op weerstand bij medici. Die willen het voortouw hebben. Maar echt, niemand gaat naar het ziekenhuis voor de specialist, die zit op de polikliniek of de operatiekamer. Men komt in het ziekenhuis omdat verpleging nodig is, intensieve zorg. Als we dus het focus van de zorgsector nu eens verplaatsen naar de zorg en weghalen bij behandeling (de care plaatsen voor de cure) kunnen we besluiten welke cure nog haalbaar is. Cure wil leven verlengen, behouden, scheppen te koste van alles. Care wil een leefbaar leven of een waardig sterven.
Herstel het goede van de thuiszorg, maak leefbare verpleeghuizen en behandel alleen wat tot beter leven leidt. Al het andere dus kritisch benaderen.
Verder hebben we zelf een verantwoordelijkheid. Kijk naar de reality-TV en zie met wat voor kolder mensen naar de huisarts en eerste hulp komen. Nooit zie ik dat die mensen worden weggestuurd. Nee, voor de zekerheid toch maar een X-foto, scan en bloedonderzoek. De huisarts en Spoedeisende hulppost kunnen zich geen vergissing veroorloven. Wij kunnen wel besluiten dat een dikke enkel zeer doet en wel weer overgaat. Zullen we dat wat vaker doen?
Zo'n 12 jaar terug bijvoorbeeld, kwam er 600 milj. extra voor de zorg beschikbaar. Het AMC kreeg daar een deel van en wilde dat inzetten om een zorgketen op te zetten voor mensen na een herseninfarct/-bloeding. Prachtig initiatief. De patienten die bij het AMC werden binnengebracht werden zeer snel door de medische molen gedraait en als de diagnostiek klaar was konden zij dan naar het verpleeghuis. Dat betekende dat wij in het verpleeghuis, de patienten veel eerder en dus zieker zouden ontvangen. Er was geen budget om het verpleeghuis te ondersteunen bij de extra benodigde zorg. Slotsom: het AMC presteerde beter, het verpleeghuis slechter. De patient was dus met terugwerkende kracht altijd de pineut.
Begin nu toch eens met verbeteren aan het eind van de keten, want pas als het daar beter gaat kan je vanaf de voorkant van de keten extra vragen aan het eind. Het is zo'n beetje als bij de wegen bouw, het ene fileknooppunt wordt opgelost en een aantal kilometer verder staat iedereen weer stil.
Zo'n beleid stuit op weerstand bij medici. Die willen het voortouw hebben. Maar echt, niemand gaat naar het ziekenhuis voor de specialist, die zit op de polikliniek of de operatiekamer. Men komt in het ziekenhuis omdat verpleging nodig is, intensieve zorg. Als we dus het focus van de zorgsector nu eens verplaatsen naar de zorg en weghalen bij behandeling (de care plaatsen voor de cure) kunnen we besluiten welke cure nog haalbaar is. Cure wil leven verlengen, behouden, scheppen te koste van alles. Care wil een leefbaar leven of een waardig sterven.
Herstel het goede van de thuiszorg, maak leefbare verpleeghuizen en behandel alleen wat tot beter leven leidt. Al het andere dus kritisch benaderen.
Verder hebben we zelf een verantwoordelijkheid. Kijk naar de reality-TV en zie met wat voor kolder mensen naar de huisarts en eerste hulp komen. Nooit zie ik dat die mensen worden weggestuurd. Nee, voor de zekerheid toch maar een X-foto, scan en bloedonderzoek. De huisarts en Spoedeisende hulppost kunnen zich geen vergissing veroorloven. Wij kunnen wel besluiten dat een dikke enkel zeer doet en wel weer overgaat. Zullen we dat wat vaker doen?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten