Oppositie

De vraag die zich telkens opdringt is: hoe voer je oppositie tegen een minderheidskabinet?
Goed beschouwt is er namelijk geen oppositie aan te wijzen. Elk voorstel of onderwerp dat op de agenda van de Tweede Kamer komt, kent weer een andere oppositie. Soms zijn PVV en SGP het eens met het kabinet en andere keren weer GL en PvdA.
Dit kabinet heeft het daarmee eigenlijk vaak makkelijker dan een meerderheidskabinet, dat zich soms tegenover een gesloten front bevindt. Vooral bij zaken als nu de crisis op het Euro- en bankenfront, is een brede steun belangrijk. Partijen aan de linkerkant voelen de verantwoordelijkheid voor dit draagvlak en voor de steun aan Euro en andere landen.
Is het nu voor de partijen aan de linkerkant een te overwegen strategie om het kabinet pootje te lichten in kwesties waar ze eigenlijk wel mee zouden willen stemmen? Een Wouter Bos X Balkenende over Afghanistan-missie strategie.
Via Twitter werd het als vuil spel betiteld. Ik zie meer dat het kiezen is uit twee kwaden. Houdt je met tegenzin een kabinet in stand dat zijn zin doordrijft over allerlei onderwerpen waar je geen meerderheid tegen kan organiseren of tackle je ze als je de kans hebt, in plaats van ook die keer ze de kans te geven door te walsen in het rechts-liberale-kapitalistische beleid.
Ik sta voor de laatste optie. Dit moet niet verder gaan. Het land wordt uitgehold. Haat tegen "niet-nederlanders" wordt gevoed. Zwakken worden gepakt.
Naar mijn stellige overtuiging nemen we nu een hogere hypotheek op de toekomst, dan met het niet halen van de bezuinigingsdoelen van Rutte1. De maatschappij raakt verrot.
Alsjeblieft Emiel, Job, Alexander, Jolande, Hans en wie maar mee kan gaan in deze strategie, kies voor de hele toekomst van dit land, niet steeds op een onderdeeltje.
Ik zou zeggen wanneer is de nacht van Sap?